Estos últimos tiempos he estado tan a tope de trabajo que se me había olvidado mencionar que desde este curso ya no soy profesor de la Universitat de Vic. Después de cuatro cursos allí era el momento de poner en una balanza los pros y los contras de continuar.
En la parte orientada a seguir un año más estaba la paga mensual (no es que fuera mucho, pero menos es no tenerla), el ambiente de trabajo con las compañeras de departamento y el grupo de alumnos (que siendo poco numeroso porque en Vic las clases siempre han sido reducidas sí tenía algunos elementos [es cariñoso] entre los que me sentía cómodo).
La parte favorable a dejarlo estaba en el poco futuro académico (dando clase en una titulación que va a desaparecer y que no va a ser continuada por ningún grado, aunque seguramente por mi perfil hubiera podido tener cabida en Periodismo o en Comunicación Audiovisual) y en el hecho de que Catorze demanda cada vez más trabajo y atención y parecía que era el momento de apostar a tope por esa opción.
Mi análisis se decantó por eliminar distracciones que me apartaran del trabajo en Catorze, así que firmé las actas de notas de septiembre y finalicé mi relación contractual con la universidad. Quién sabe, quizá en el futuro nuestros caminos se vuelvan a cruzar porque ambas partes hemos quedado satisfechas de nuestros años en común.
Y es curioso porque desde ese momento no he dejado de dar clase. Ya en otros ámbitos y con un sombrero distinto, eso sí
Leído 84 veces







One comment on “Uvic: fin de una etapa”
1 Pings/Trackbacks for "Uvic: fin de una etapa"
[...] l’estiu, el Javier (al meu cor és el meu tutor en l’exili), ens va animar a seguir treballant els blocs, però sols [...]